Kortfilms: All About Women

Zondag 12 februari 2017

11.00u: Vertoning van kortfilms: All About Women

Een reeks kortfilms gemaakt door en over vrouwen, die de voordracht over vrouwen in de Arabische wereld zal inleiden, en dient als stof tot nadenken naast het rondetafelgesprek: hoe gaan Libanese, Syrische, Iraanse en Libische vrouwen en meisjes om met migratie en oorlog, hoe drukken ze zich uit?

TICKETS: 3 EURO


  • Submarine, Mounia Akl, Libanon, 2016 (21′)
Submarine

Tijdens de blijvende dreiging van de vuilniscrisis in Libanon, is Hala, een wild kind in het lichaam van een bloedmooie vrouw, de enige die weigert het land de evacueren. Ze klampt zich vast aan wat overblijfselen van haar thuis.

 

 

 

 


  • Besieged Bread, Soudade Kaadan, Syrië/Libanon, 2015 (15′)
Besieged Bread

Een vrouw smokkelt brood door een belegerd gebied met een oude boom als haar enige beschutting. Een man verlaat het Syrische leger. Beiden weten dat er geen ontkomen is. Deze film is een portret van een ontmoeting tussen twee mensen in het midden van een chaotische oorlog; een oorlog die niemand ontziet.

 

 

 


  • The Rock, Hamid Jafari, Iran, 2016 (26′)
The Rock

Een geheel in het zwart gesluierde vrouw breekt met een hefboom en blote handen stenen uit een rots. Minutenlang zien we haar wrikken, duwen, stoten, onhandig worstelend met haar wapperende gewaad, tot tenslotte het beoogde blok naar beneden dondert, net naast de lens van de laag gepositioneerde camera – en net niet, of net wel, op haar blote voeten. Haar dagelijkse routine is een Sisyphus-kwelling, een stoffige klus die ze gedoemd is eeuwig vol te houden. Het stenen, roodkleurige maanlandschap van Zuid-Iran en de traditionele manier van leven geven een haast bijbelse sfeer aan dit serene, esthetisch gefilmde beeldgedicht.


  • Safia’s Zomer, Els van Driel, Libië/Nederland, 2016 (15′)
Safia’s Zomer

Toen Safia in Libië woonde, zat ze een jaar lang opgesloten in huis. Door de oorlog was het te gevaarlijk om buiten te komen. Na een verschrikkelijke boottocht kwam ze in Nederland terecht en woont nu in een asielzoekerscentrum. Ze vindt haar leven “zwart”, maar na een jongerenkamp met een groep vluchtelingenkinderen heeft ze weer hoop. Wanneer mag haar leven weer beginnen, vraagt ze zich af.